Handelingen

Soja

Uit Vegan Wiki

Sojabonen-sojamelk.jpg

De sojaboon is een peulvrucht afkomstig van de sojaplant, die als grondstof voor veel sojaproducten wordt gebruikt. Soja bevat 19% vet en 35% eiwit. Sojaolie is de meest geconsumeerde plantaardige olie wereldwijd. Sojabonen produceren aanzienlijk meer eiwit per hectare dan de meeste andere gewassen.[1] Ook is ontvet sojameel een belangrijke en goedkope bron van eiwitten voor diervoeders.

Verwerking tot grondstoffen

Sojabonen worden op verschillende manieren verwerkt tot grondstoffen. Voor de productie van sojadrink (en tofoe) worden de bonen samen met water vermalen, waarna de vloeistof van de pulp wordt gescheiden. Deze sojadrank dient ook als basis voor de productie van tofoe.

Sojabonen worden ook geteeld voor de productie van sojaolie en als grondstof voor veevoer. In dit proces wordt de sojaboon verwerkt tot drie grondstoffen: de sojaolie (ongeveer 19-20% van het gewicht van de verse sojaboon), het sojaschroot (75%-76%) en de sojahullen (5%). Bij de verwerking van de sojaboon, wordt de boon eerst ontdaan van zijn schil, de hul. Uit de gepelde bonen wordt vervolgens de olie geperst. De olie wordt gescheiden van het schroot met behulp van organische oplosmiddelen. Wat achterblijft is het sojaschroot. Deze wordt, nadat ze ontdaan zijn van de oplosmiddelen, direct vermalen tot sojameel, zodat het kan dienen als eiwitrijke grondstof voor voornamelijk veevoeder, en voor een kleiner deel voor de productie van producten voor humane consumptie. De sojahullen zijn eiwit- en vetarm, maar vezelrijk. De vezels zijn goed verteerbaar en hebben een goeie vochtopnemende eigenschap. De hullen worden gebruikt als grondstof in veevoer.

In Nederland staan twee sojapersfabrieken. Naast Cargill in Amsterdam, heeft het bedrijf ADM heeft in Europoort een sojapersfabriek waar sojabonen worden geperst tot sojaschroot en ongeraffineerde oliën.[2] Samen persten ze driekwart van alle sojabonen die in 2013 Nederland binnen kwamen: 2,4 miljoen ton aan sojabonen. De veehouderijsector is verreweg de grootste verwerker van soja. Vrijwel al het veevoer is bestemd voor de Nederlandse veehouderij.

Sojateelt in Nederland

Het is mogelijk om soja in Nederland te telen, wat op kleine schaal al wordt gedaan.[3] Deze 'Nedersoja' is niet genetisch gemodificeerd.[4] In 2016 waren er nog slechts 20 Nederlandse boeren die soja teelden,[4] met een oppervlakte van 150 hectare aan Nederlandse akkers. Alpro is een van afnemers van nedersoja. [5] Bijvoorbeeld op akkerland De Kortenhof wordt nedersoja geteelt voor Alpro.[6]

In 2016 is in de Green Deal Soja afgesproken dat er binnen enkele jaren 10.000 hectare soja op de Nederlandse akkers moet groeien. Deze ambitie is gesloten tussen tussen coöperatie Agrifirm, de ministeries van Economische Zaken en Infrastructuur & Milieu en de provincies Groningen, Friesland en Drenthe.[7]

Gezondheid

Soja wordt door diëtisten wereldwijd gezien als een gezonde eiwitbron dat daarnaast ook vetten, koolhydraten, vezels en allerlei andere belangrijke voedingsstoffen bevat. Soja staat dan ook in de schijf van vijf van het Voedingscentrum. Net zoals alle bonen, zijn rauwe sojabonen toxisch. Door het koken en fermenteren van de bonen wordt soja ontdaan van de schadelijke stoffen.

De Europese voedselveiligheidsautoriteit EFSA heeft 20 gezondheidsclaims over soja onderzocht. Voor deze gezondheidsclaims bleek in de huidige wetenschappelijke literatuur geen, dan wel onvoldoende bewijs te bestaan.[8] Sommige onderzoeken lieten bij een zeer hoge inname van soja zien dat de kans op borstkanker verminderd werd. Deze studies waren niet van hoge kwaliteit. In betere studies waarbij er gematigd soja wordt gebruikt, wordt geen beschermend effect gevonden.[8]

Fyto-oestrogenen

Door de populariteit van soja kwamen ook meer twijfels over soja naar boven. Met name over de isoflavonen, ookwel fyto-oestrogenen of plantoestrogenen, die in grote veelvoud voorkomt in soja. Omdat de plantoestrogenen in soja nogal lijken op het menselijke oestrogeen, bestond er zorg dat het menselijk lichaam het onderscheid niet zou kunnen maken tussen deze twee stoffen. Uit onderzoek door gezaghebbende organisaties blijkt dat er bij normale inname van soja geen gezondheidsrisico bestaat. Dit is in lijn met de bevinding dat in Azië en Zuid-Amerika volwassenen en kinderen veel sojaproducten consumeren zonder gevolgen voor de gezondheid.[8]

Gebruik

In de westelijke wereld wordt soja hoofdzakelijk gebruikt voor de productie van veevoeder. De plantaardige olie wordt voornamelijk gebruikt in voedingsproducten. Nederlanders eten slechts 7% van de soja direct. De overige 93% wordt geconsumeerd via dierlijke producten zoals zuivel en vlees.

Dierlijke consumptie

Tofu.jpg

De vee-industrie is de grootste afnemer van soja. Volgens het Wereld Natuurfonds wordt wereldwijd ongeveer 75% van alle sojabonen gebruikt als veevoer.[9] Omdat in Europa relatief meer dierlijke producten worden gegeten, ligt dit percentage in Europa zelfs op 93%.[10] En in de Verenigde Staten wordt 98 procent van de soja gevoerd aan varkens, kippen en koeien.[11]

In een jaar verbruikt de Nederlandse mengvoerindustrie 2,0 miljoen ton sojabonen. Zo'n 90% van de Nederland ingevoerde soja wordt gebruikt voor veevoer. Kanttekening daarbij is dat een groot deel van de eindproducten wordt geëxporteerd. Als alleen gekeken wordt naar de productie van vlees, melk en eieren voor de binnenlandse markt, dan is het verbruik van sojaproducten geschat op 700 duizend ton per jaar. Hierbij is het sojaverbruik voor andere diersectoren zoals geiten, schapen, paarden, konijnen, huisdieren en vis niet meegenomen.[12]

Het gemiddelde gehalte aan sojaproduct in het mengvoeder varieert van 8,4% bij vleesvarkens tot 25,6% bij vleespluimvee (gemeten over de periode 2011-2013).[12] Volgens de Nederlandse zuivelorganisatie bestaat het dieet van een melkkoe vooral uit gras (69%), mais (23%) en krachtvoer (8%). Het krachtvoer bestaat voor 15% uit soja (RTRS). Daarmee zou het dieet van een melkkoe voor 1% uit soja bestaan.[13] Daar staat tegenover dat Nederland op 1 april 2015 ruim 1,6 miljoen melkkoeien telde.[14] Nederland telt 128 miljoen landbouwhuisdieren (in 2015) waarvan 106 miljoen kippen, 12 miljoen varkens, 4 miljoen runderen, 1 miljoen schapen en 1 miljoen pelsdieren.[15]

Humane consumptie

Op veel producten kom je soja tegen als ingrediënt zoals soja-lecithine, soja-olie en soja-eiwitten. 85% van de soja wordt gebruikt als sojaolie in producten zoals margarines,[8] zeep, slaolie en mayonaise. Daarnaast wordt de sojaboon verwerkt voor in producten zoals tofoe, tempé, sojasaus, sojadrink en sojaolie. Daarnaast worden steeds meer luxere producten gemaakt van soja, zoals kookroom, koffieroom, slagroom en kwark.


Product Sojaverbruik per 100 gram
EU-28 (2013) Nederland (2013)
Rundvlees 46 g 400 g
Varkensvlees 51 g 336 g
Kippenvlees 109 g 605 g
Gekweekte vis 74 g
Ander vlees 144 g
Ei 35 g (per ei) 36 g (per ei)
Zuivel
Melk 3 g 34 g
Kaas 25 g 301 g
Boter 4 66 g
Gecondenseerde melk 7 g
Melkpoeder 31 g
Bron: Mapping the Soy Supply Chain in Europe (2015, WWF). Bron:
Sojabarometer 2014 (Nederlandse Sojacoalitie)

Import

Nederland is na China de grootste importeur van soja ter wereld. Vanuit Nederland wordt een groot deel van de Noordwest-Europese intensieve veehouderij (kippen, varkens, kalveren) van veevoer voorzien. Ongeveer 90% van de Nederlandse invoer van soja, wordt uiteindelijk gebruikt voor veevoer. Veel van de soja wordt geïmporteerd uit Zuid-Amerika. Soja uit Zuid-Amerika is 33 procent goedkoper dan Europese soja.

Supermarkten maakten in 2011 met de veesector afspraken om de hoeveelheid importsoja te beperken. In 2015 rapporteerde Milieudefensie dat weinig van die afspraken terecht is gekomen. Ook in 2016 is de import van soja weer gegroeid (met 15 procent).[16]

Milieubelasting

Sinds de jaren '90 van de vorige eeuw breidt de teelt van sojabonen in Zuid-Amerika zich sterk uit. Dit brengt ernstige sociale en milieuproblemen met zich mee, zoals werkloosheid, verminderde voedselzekerheid, onteigening van land, aantasting van natuurreservaten, ontbossing, erosie en watervervuiling door landbouwchemicaliën.

Externe links

Zie ook

Bronnen

Eerste versie geschreven door MSc E. Dingemans.

  1. Eiwit per hectare. Wikipedia. Bekeken op 14 november 2015
  2. ADM Nederland. Bekeken op 2 maart 2017
  3. Hoe teel je soja in Nederland?. WUR.nl. Bekeken op 2 maart 2017
  4. 4,0 4,1 Subsidie voor Nederlandse boeren die soja telen. RTLXL.nl, 8 oktober 2016. Bekeken op 2 maart 2017
  5. Agrifirm Plant en Alpro ontwikkelen gezamenlijk sojateelt in Nederland, Agrifirm.com, 3 februari 2016. Bekeken op 2 maart 2017
  6. Gisteren is onze nedersoja geoogst!, Twitter, 11 oktober 2016. Bekeken op 2 maart 2017
  7. Green Deal voor 10.000 hectare Nedersoja. Boerderij.nl, 7 september 2016. Bekeken op 2 maart 2017
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Hoe gezond is soja?. Radar.tv, 2 maart 2015. Bekeken op 28 februari 2017
  9. The Growth of Soy - Impacts & Solutions, Wereld Natuurfonds. Bekeken op 29 februari 2017
  10. Je eet veel meer soja dan je denkt!, Wereld Natuurfonds. Bekeken op 29 februari 2017
  11. R. Sansoucy, Livestock - a driving force for food security and sustainable development, FAO.org. Bekeken op 29 februari 2017
  12. 12,0 12,1 Robert Hoste, Sojaverbruik in de Nederlandse diervoederindustrie 2011-2013, LEI Wageningen UR, september 2014.
  13. Wat eet een koe per dag?. TheDailyMilk.nl, 17 juni 2016. Bekeken op 3 maart 2017
  14. Nederland telt hoogste aantal melkkoeien in twintig jaar. Veeteelt.nl, 22 december 2015. Bekeken op 3 maart 2017
  15. Dierenartsen, Rabobank. Bekeken op 3 maart 2017
  16. Import soja voor veevoer stijgt met 15 procent, Akkerwijzer.nl, 9 november 2016