Handelingen

Voor de dieren

Uit Veganisme Wiki

Het gebruik van dierlijke producten veroorzaakt veel dierenleed.
Veganisten willen niet meewerken aan het veroorzaken van dat dierenleed en zien daarom af van het gebruik van dierlijke producten.
Er zijn daarbij twee gebieden die van belang zijn: Enerzijds de slechte behandeling van de dieren, anderzijds de autonomie van het dier.

Dieren in de voedingsindustrie worden vaak op een vreselijke manier behandeld. Hieronder staan een aantal links naar uitgebreide informatie over de bio-industrie, eieren, zuivel, etc. Hier vast een aantal voorbeelden: Ten eerste worden dieren gedood, alleen zodat wij wat lekkers kunnen eten. Dat gebeurt niet alleen voor vlees, ook in de eier- en melkindustrie worden veel dieren gedood. Bijna alle mannelijke kuikentjes worden door de versnipperaar gegooid, ze zijn immers nutteloos. Voor biologische eieren gebeurt dit ook. Als kippen te oud worden, namelijk 14 maanden, worden ze minder productief en dus te duur, dus gaan ze naar de slacht. Koeien moeten regelmatig zwanger worden om melk te blijven geven, de mannetjes die geboren worden, zijn nutteloos en gaan door naar de bio-industrie. Dieren die opgesloten zitten in veel te kleine ruimtes, niet lekker rond kunnen lopen, nooit buiten komen... Dieren worden behandeld als objecten die winst opleveren, en niet als levende wezens. Hun leefomstandigheden voldoen totaal niet aan hun behoeften, ze staan zo ver af van hun natuurlijke manier van leven. De tijd dat biggetjes onverdoofd gecastreerd mochten worden en dat bij kalfjes bewust bloedarmoede werd gecreëerd, ligt nog maar net achter ons.

Daarnaast is er het tweede punt: het gebruik van dieren op zich. Dieren worden in de voedingsindustrie vaak als objecten beschouwd, een product dat ons genot of winst oplevert. Maar een varken is zoveel meer dan een koteletje, een koe is zoveel meer dan een melkfabriek, een kip zoveel meer dan een ding waar eieren uit komen rollen.... In de opvatting van een veganist is een dier een autonoom wezen, net als wij, dat het verdient het om een vrij en eigen leven te leiden. Voor zichzelf, niets voor ons. Wat geeft ons het recht het leven of de vrijheid van dat dier ons toe te eigenen? Om het tot ons bezit te maken? Dit is een fundamenteel principe dat los staat van of een dier goed of slecht behandeld wordt: als je echt respect hebt voor de autonomie van het dier, dan maak je het niet tot jouw bezit, maar sta je het toe om vrij te leven op zijn eigen natuurlijke manier.

Niet iedere veganist hecht even veel waarde aan dit tweede punt. Als een dier écht vrij is en écht goed behandeld wordt , als de persoon bij wie de kip leeft echt het belang van de kip voorop stelt, zullen zij eieren eten wel oke vinden. Punt is dat dit in de praktijk eigenlijk nooit voor komt. Ook kippen die bij iemand in de tuin leven zijn meestal niet vrij. Er zijn waarschijnlijk weinig mensen die kippen in hun tuin hebben en het oke vinden als de kip de tuin uit loopt en ergens anders blijft 'wonen' en zij de kip nooit meer terug zien. Maar er zijn dus wel verschillen in de opvattingen van veganisten over wat wel en niet verantwoord is, waar je de grens moet leggen, hoe je tegen bepaalde dingen aan moet kijken. Ook zijn er veganisten die niet veganist zijn uit respect voor dieren, maar vanwege het effect op het milieu of hun eigen gezondheid.

Veganisten onderkennen doorgaans de noodzaak om samen te werken met dieren voor het telen van gewassen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan wormen, micro-organismen en insecten zoals bijen. Uitgangspunt voor veganisten blijft daarbij gewoonlijk het zo min mogelijk verstoren van de natuurlijke levensloop van deze dieren. Aan enige verstoring van dieren door mensen valt niet te ontkomen. Bij het omspitten van de grond bijvoorbeeld. Verder zullen veel veganisten als het niet anders kan bewust dieren doden uit zelfbehoud of zelfverdediging of onopzettelijk door bijvoorbeeld een vliegje in te slikken, een mier dood te trappen of eventueel zonder het te weten microscopisch kleine insecten te doden. Veganisten worden doorgaans gekenmerkt door idealisme en realisme en daarmee samenhangend door een uiterste terughoudenheid ten aanzien van het verstoren van dieren op een manier die praktisch haalbaar is en die de mens ook ruimte biedt.